یادداشت؛

رویکرد کوتوله پروری در سیستم مدیریتی ایران

رضا سپه وند عضو هیات علمی گروه فیزیک دانشگاه لرستان گفت: یکی از دلایل اصلی شرایط کنونی کشورمان، رویکردهای مدیریتی دولت های بعد از انقلاب با گفتمان های متفاوت انقلابی، جهادی- دفاعی، سازندگی، توسعه سیاسی- آزادی های مدنی، عدالت خواهی و در نهایت اعتدال است.

به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی صدای جویا از اصفهان، رضا سپه وند عضو هیات علمی گروه فیزیک دانشگاه لرستان روز ۲۴ دی ماه ۱۳۹۶ طی یادداشتی با عنوان «رویکرد کوتوله پروری در سیستم مدیریتی ایران» آورده است که یکی از دلایل اصلی شرایط کنونی کشورمان، رویکردهای مدیریتی دولت های بعد از انقلاب با گفتمان های متفاوت انقلابی، جهادی- دفاعی، سازندگی، توسعه سیاسی- آزادی های مدنی، عدالت خواهی و در نهایت اعتدال است.

با توجه به نوع گفتمان ها در هر دوره سیستم مدیریتی هم دستخوش تغییرات شدید و اغلب اتوبوسی شده است. به نظر می رسد اکثر این دولت ها در یک رویکرد به نام ( رویکرد کوتوله پروری) اشتراک دارند. این رویکرد در دولت های مختلف دارای شدت و ضعف بوده ولی در برخی دولت ها نیز به اوج خود رسید و در سیستم مدیریتی ایران نهادینه شد.

این نوع رویکرد مشکلات زیادی برای رشد و توسعه کشور ایجاد نمود و سرمایه های عظیم کشور از جمله ثروت بزرگ نیروی جوان، نفت و گاز و غیره را نابود کرده است.

در این میان گاهی تک ستاره هایی در سیستم مدیریتی کشور پدیدار شده و خدمات ارزنده ای به ملت و کشور عرضه داشتند که به عدم تداوم نگرش و رویکرد آنها، نتوانستند جهت دهی مناسبی به مدیریت منابع و نیروی انسانی کشور بدهند.

مدیران کوتوله دارای ویژه گی های مشترکی به شرح ذیل اند:

*فاقد دانش، توانایی و شایستگی لازم هستند ولی با اطلاعات سطحی که دارند در مورد هر چیزی اظهار نظر می کنند.

*حوزه مدیریت شان به مثابه ملک شخصی است که بر اساس سلیقه و به فراخور زمان از آن هزینه می کنند.

*نگاه شان به مسند، نگاهی عنکبوتی است، بدان معنی که چینش زیر مجموعه را بر اساس بقاء خویش انجام می دهند.

*مدیران زیر مجموعه خود را از میان افراد ناتوانتر از خود انتخاب می کنند.

*لابی با شخصیت های سیاسی مذهبی و بویژه نمایندگان مجلس برای بقاء پست، از وظایف روزمره آنهاست.

*قانون بقاء پست در مورد آنها صادق است یعنی از دولتی به دولت دیگر همیشه مدیر می مانند و انگار مدیر متولد شده اند.

*مانع رشد و ارتقاء پرسنل زیر مجموعه خود شده و معیار ارتقاء افراد را میزان نزدیکی و وفاداری می دانند.

*ریسک پذیر نبوده و در انجام امور به دلیل عدم آگاهی از قوانین، دستور مستقیم بر انجام یا عدم انجام کار نمی دهند و پاراف درخواست های ارباب رجوع معمولا جمله ی معروف (طبق مقررات) است.

*لابی گرهای خبره ای بوده و زندگی شان از رانت ها تغذیه می شود.

*از بورس تحصیلی و ماموریت های پر سود بخوبی بهره می برند.

*بیشتر وقتشان صرف جلسات بی ثمر می شود.

*برای پر بار نمودن رزومه هایشان، ریاست هیات های ورزشی و غیره را بر عهده گرفته و مانع بزرگی در مقابل ورزشکاران حرفه ای اند.

*علاقه شدیدی به برگزاری همایش های بزرگ و پر هزینه و بی محتوی دارند.

*مقدس مآبی در وجودشان موج می زند. صف اول هر مناسبتی می‌نشیند و زاویه دید دوربین‌ رسانه ها را به خوبی شناسایی می کنند.

*از بودجه دولت بعضی از رسانه ها را اجیر و تبلیغات پر سر و صدایی دارند.

*علیرغم نداشتن وقت کافی، رزومه پر پیمانه ای از کتب و مقالات به چاپ رسیده دارند.

*بیرق آنها بر پشت بام خانه‌شان افراشته، و جهت وزش باد را بخوبی حس می‌کنند.

*تشریفاتشان زیاد و دیدارشان برای مردم پر مشقت است.

*گر در خطر عزل قرارگیرند نزدیکترین دوستان خود را قربانی می کنند.

*آمار پردازان و مستند سازان حرفه ای هستند.

*با ایجاد شبکه های مدیریتی بین بخشی، در امور استخدامی به داد و ستد پرداخته و بستگان خود را به راحتی مستخدم دولت می کنند.

*ساعات آخر شب زمان لابی آنها است.

*اسپانسرهای خوبی برای انتخابات هستند.

*پرونده سازان حرفه ای برای رقبای احتمالی اند.

*همزمان هم مدیر، هم دانشجو و هم استاد دانشگاه هستند.

*برای دیدار مدیران بالادستی هدایای ارگانیک می برند.

*آهنگ انتظار گوشی های تلفن همراه آنها بسیار معنوی و شامل سخن بزرگان است.

*در بوروکراسی و کاغذ بازی استاد بی بدیل هستند.

انتهای پیام/ج

شما هم می توانیددیدگاه خود را ثبت کنید.

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است.

- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد.

Top